“Kuran” (Arapça: القرآن) kelimesi Arapça kökenlidir ve Türkçe’de de çok okunan anlamında bilinmektedir. Sözlük anlamı olarak, Arapça “kara’e” (قرَأ) kökünden türemiştir ve “okuma” ya da “toplama” anlamlarına gelir. Dolayısıyla Kuran, “okunan” veya “okunması gereken” anlamını taşır. Türkçe’de bu kavramın tam bir karşılığı olmamakla birlikte, “okunan kitap” ya da “ilahi vahiy” şeklinde yorumlanabilir. Ancak İslamî terim olarak, Kuran genellikle özel adıyla kullanılmakta ve başka bir Türkçe karşılık türetilmemiştir.

Bu bağlamda, Kuran’ın Türkçe’deki karşılığı daha çok onun tanımlayıcı özellikleri üzerinden, örneğin “Allah’ın vahyi”, “ilahi kitap” olarak açıklanır.