Abdurrahim Karakoç, 7 Nisan 1932’de Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesinde doğmuş, Türk şair ve yazardır. Geleneksel bir çevrede büyüyen Karakoç, ailesinden gelen edebiyat sevgisiyle ve şiirlerle yoğrulmuştur. İlkokuldan sonra eğitim yaşamını sürdürememiş, 1958’de belediye muhasebesinde çalışmaya başlamış ve 1981’de emekli olmuştur. Şiirlerine “Hasan’a Mektuplar” adlı eseriyle başlamış, 1964 yılında bu şiirlerini yayımlamıştır.

Toplamda on şiir kitabı ve bir deneme kitabı yayımlamış olan Karakoç, eserlerinde toplumsal sorunları, siyasi dengesizlikleri ve insan hakları konularını işlemiştir. Özellikle 27 Mayıs Darbesi’ni ve dönemin haksızlıklarını hicvetmiş, yazdığı şiirlerle toplumsal olaylara ve insan haklarının çiğnendiğine ilgi çekmiştir. Şiirlerinde Türk halk edebiyatından izler taşıyan Karakoç, toplumsal duyarlılığı ve derin anlamlar içeren çalışmalarıyla tanınır.

Yaşamının son yıllarında şiirleri ve düşünceleriyle halkın hafızasında yer edinmiş ve 7 Haziran 2012’de Ankara’da yaşama gözlerini yummuştur. Karakoç, arkasında güçlü bir edebi miras bırakmış bir şair olarak Türk edebiyatında önemli bir yer edinmiştir.